3, ఫిబ్రవరి 2013, ఆదివారం

తెలంగాణాను మరో కాశ్మీరంగా మార్చబోతున్నారా?

తెలంగాణాను మరో కాశ్మీరంగా మార్చబోతున్నారా? కాంగ్రెస్ వ్యూహం ఇదేనా? జరుగుతున్న పరిణామాలు వీటినే సూచిస్తున్నాయి. కాశ్మీర్ ను సంపూర్ణంగా పరిష్కరించకుండా నాడు నెహ్రూ వ్యవహరించిన తీరునే ఇప్పుడు కాంగ్రెస్ అనుసరిస్తోందన్న అనుమానాలు బలపడుతున్నాయి. సీమాంధ్ర పెట్టుబడి దారుల ప్రాబల్యాన్ని దాటి, వారు గీసిన గీటును దాటి కాంగ్రెస్ అధిష్ఠానం ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వేయలేని పరిస్థితి నెలకొంది. ఇందుకు అనుగుణంగానే కాంగ్రెస్ అడుగులు పడుతున్నాయి. కావూరి లాంటి పెత్తందారుల సూచనలను తు.చ. తప్పకుండా అమలు చేస్తున్నారు. కాంగ్రెస్ కూటనీతి ఒక పథకం ప్రకారం పరాకాష్టకు చేరుకుంది..
‘ అఖిల పక్ష సమావేశానికి ఎన్నడూ తెలంగాణ ఊసెత్తని మాజీ స్పీకర్ సురేశ్ రెడ్డిని ప్రతినిధిగా ఎంపిక చేయటం తొలి అడుగు. ఆ తరువాత సురేశ్ రెడ్డి తెలంగాణాకు అనుకూలంగా మాట్లాడిన మాటల్నే కాంగ్రెస్ అభిప్రాయంగా తీసుకుంటామని హోం మంత్రి షిండే ప్రకటించారు. నెల రోజుల్లో తెలంగాణ తేల్చుతామని షిండే ప్రకటన కూడా వ్యూహంలో భాగమే. నెల రోజుల్లో సీమాంథ్రులతో పక్కా ప్రణాళిక ప్రకారం హడావిడి చేయించారు. దీనికి నాయకత్వం వహించింది కెవిపి రామచంద్రరావు. రాష్ట్రంలో ప్రతిపక్షమనేది లేకుండా చేసేందుకు వ్యూహాత్మకంగా ఎత్తుగడ వేశారు ఆనాటి ముఖ్యమంత్రి వైఎస్ఆర్.. ఆయన ఆత్మ ఈ కెవిపి. ప్రస్తుతం కాంగ్రెస్ లో రాక్షస మంత్రిగా వ్యవహరిస్తున్న వాడు ఇతను. ఇతని మార్గదర్శకత్వంలోనే ఎస్ఏ నడుస్తోంది.
ఈ నెల రోజుల వ్యవధిలోనే తమ ప్రణాళికను ఒక కొలిక్కి తెద్దామనుకున్నా అనుకున్న లక్ష్యాన్ని చేరువ కావటానికి మరింత సమయం అవసరమైంది. అందుకే మరోసారి చర్చల ప్రక్రియను రంగం మీదకు నాలుగో కృష్ణుడి టైప్ లో సీన్ మీదకు తెచ్చారు.
ఇక ఆ రోజు నుంచి చాలా చాలా వేగంగా పరిణామాలు మారుతున్నాయి. మొదట టి..ఎంపిలు రాజీనామా డ్రామా ఎప్పటిలాగే చేసేశారు. ఆ మర్నాడు పిసి చాకో తెలంగాణాకు కాంగ్రెస్ అనుకూలమని భ్రమించేలా చిత్రవిచిత్రమైన పదజాలంతో ఓ ప్రకటన చేశారు. అంతకు ముందే బిఎస్పి నాయకురాలు మాయావతి తెలంగాణా ఇవ్వాలని పనిగట్టుకుని ప్రెస్ సమావేశం పెట్టి మరీ చెప్పారు. కేవలం తెలంగాణ గురించి యుపిలో ఉన్న మాయావతి ఉన్నట్టుండి ఎందుకు ప్రకటించారు? అంతకు ముందే యుపి విభజనకు ఆమె అసెంబ్లీలో తీర్మానం చేసి ఉన్నారు.  ఆ తరువాత శరద్ పవార్ జై తెలంగాణా అన్నారు. ఎన్నడూ విదర్భకు అనుకూలంగా మాట్లాడని పవార్ ఇప్పుడు జై విదర్భ అన్నారు. అదే రోజు గూర్ఖాలాండ్ నేతలు తెలంగాణా ఇస్తే మేమూ రాష్ట్రం అడుగుతామన్నారు. మర్నాడు అజిత్ సింగ్ తెలంగాణాకు అనుకూలంగా మరోసారి స్పష్టంగా ప్రకటన చేశారు.
చాకో ప్రకటనను కాంగ్రెస్ వైఖరి అన్నట్టుగా వాయిలార్ రవి నర్మగర్భంగా అన్నారు. ఇవన్నీ చూసి అమాయక తెలంగాణా వాదులు సంబరపడిపోతున్నారు. తెలంగాణ ఇవ్వటానికి కాంగ్రెస్ డెసిషన్ తీసేసుకుందని భ్రమ పడుతున్నారు. ఒక్కటి గుర్తుంచుకోవాలి. చిన్నసంకేతం వస్తేనే సీమాంధ్ర వాదులు నలువైపుల నుంచి అతి భయంకరమైన దాడులు చేస్తారు. ఇప్పుడు మౌనంగా ఉన్నారంటేనే ఏదో జరుగుతోందని అనుమానించాలి. ఆ అనుమానానికి బీజమే రెండుమూడు రోజులుగా వస్తున్న ప్రకటనలు. ఈ ప్రకటనలు చేస్తున్న వారంతా  ఎప్పుడో కొద్దిగానో గొప్పగానో చిన్న రాష్ర్టాల గురించి డిమాండ్ ఉన్న ప్రాంతాల నేతలే. మిగతా వారు మాట్లాడటం లేదు. తెలంగాణ గురించి మాట్లాడినప్పుడు మాయావతి యుపి గురించి, పవార్ విదర్భ గురించి ప్రస్తావించారు. మమత అధికారంలోకి వచ్చిన తరువాత ప్యాకేజీతో సరిపెట్టుకుని ఇక రాష్ట్రం డిమాండ్ చేయబోమని లిఖిత పూర్వకంగా స్పష్టం చేసిన గూర్ఖాలాండ్ వాళ్లు మళ్లీ రాష్ట్రం పల్లవి ఎత్తుకున్నారు. అజిత్ సింగ్ సరే సరి.
అంటే కావూరి మొదట్నుంచీ చేస్తున్న ప్రచారాన్ని నిజం చేసే దిశలో కాంగ్రెస్ స్వయంగా పావులు కదుపుతోందా? దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న చిన్న రాష్ట్రాల డిమాండ్ల తేనె తుట్టెను కాంగ్రెస్సే కదుపుతోందా అన్న అనుమానం బలపడుతోంది. వీరందరితో తానే డిమాండ్లు చేయించి తెలంగాణను పెనం నుంచి పొయ్యి లోకి పడేయబోతోందా? దేశమంతటా చిన్న రాష్ట్రాల డిమాండ్లు పెరిగితే వాటిని బూచిగా చూపించి రెండో ఎస్సార్సీని వేస్తామని చెప్పేయడానికి రంగం సిద్ధం చేసుకుంటున్నదా కాంగ్రెస్? ఇదే జరిగితే తెలంగాణా ఎన్నటికీ రాదు. తెలంగాణ వాదులు అమాయకంగా దీక్షలు చేసుకుంటూ కూర్చుంటే.. ప్రసంగాలు చేసుకుంటూ పోతే సీమాంధ్ర లాబీయింగ్ ముందు ఎందుకూ కొరగావు. ఓ పక్క తెలంగాణ వాళ్లు పిచ్చుకలని తెలిసినా సీమాంధ్రులు బ్రహ్మాస్ర్తాన్ని ప్రయోగిస్తున్నారు. మాయాబజార్ లో శకుని లింగమూర్తి అన్నట్లు తెలంగాణ వాళ్లది కొంచెం తెలివి అయితే సీమాంధ్రులది ఎక్కువ తెలివి. దాన్ని ఎదుర్కోవటం అంత తేలికైన పని కాదు. కాంగ్రెస్ ఇదే వ్యూహాన్ని అమలు చేస్తే తెలంగాణా రావణ కాష్టంగా మారటం ఖాయం. ఆంధ్రప్రదేశ్ వైషమ్యాలతో సర్వనాశనం కావటాన్నీ చూడాల్సి రావచ్చు. తెలంగాణ వాదులు అప్రమత్తంగా లేకపోతే తోడేళ్ల దాడిని తట్టుకోవటం సాధ్యం కాదు.

22, డిసెంబర్ 2012, శనివారం

జనం గొంతు విచ్చుకుంటోంది.. టెన్ టీవీ ఆవిష్కారమవుతోంది


ఒక మహాయుగం పరిసమాప్తం కాబోతోంది. మరో మహా యుగం ప్రారంభం అవుతోంది. ఇది ప్రళయం కాదు. సునామీలు కాదు.. సమాచార ప్రసార విశ్వాన్ని ప్రళయకాల జర్ఝరులు అతలాకుతలం చేయనున్నాయి. తెలుగు ప్రజపై జర్నలిజం అనే ముసుగులో  సాగుతున్న నిరంకుశ సమాచార స్రవంతులు ఆగిపోనున్నాయి. ఇది డిసెంబర్ 21 కాదు. 2012 సినిమా అంతకంటే కాదు..  ఒక ప్రత్యామ్నాయ శకం ఆవిర్భావానికి నాంది. ఇంతకాలం వినిపించకుండా పోయిన అనేక గొంతుల వాణి.. ఇప్పటిదాకా కనిపించకుండా పోయిన అనేక యథార్థ చిత్రాల తెర . నిజం నిప్పై.. తనపై ఇన్నాళ్లూ కప్పి ఉంచిన నివురును తొలగించుకుంటూ మింటికెగసి పడే అపూర్వ సందర్భం. ప్రజలు తమకు తాముగా తమ నట్టింట్లో పెరిగిపోతున్న అంటువ్యాధికి చేస్తున్న అత్యాధునిక చికిత్స. దానికి పేరు 10టివీ.
సమతుల్యం లేకుండా ఎవరి కాడినో మోస్తున్న బరువు నుంచి విముక్తి ...10టివీ
నలుగురు కలిసి చూడలేని ఏ సర్టిఫికేట్ల మీడియాకు సెన్సార్... 10టివీ
నినాదాలతో.. ట్యాగ్ లైన్లతో ముంచెత్తే భ్రమల నుంచి ముక్తి... 10టివీ
నిజమైన వార్తా స్రవంతులపై కప్పిన ముసుగుల పాలిటి కత్తెర... 10టివీ
సకల జనుల సర్వతో ముఖ వికాసాన్ని కాంక్షించే అభిమానం.. 10టివీ
..................................................................................
10 టీవీ ఎందుకు వస్తోంది.. ఉన్న చానళ్లు చాలకనా.. ? అందుకు కారణం ఇది.
పత్రికాస్వేచ్ఛ పేరుతో మీడియా అనుభవిస్తున్న స్వాతంత్య్రానికి పరిమితులు లేకుండా పోయింది. వాస్తవానికి పత్రికా స్వేచ్ఛ అన్న పదానికి ఎక్కడా చట్టబద్ధత లేదు. భారత రాజ్యాంగంలో ఎక్కడా పత్రికాస్వేచ్ఛ గురించి పేర్కొనలేదు. 19వ అ`దికరణంలోని భావప్రకటనా స్వేచ్ఛనే పత్రికా స్వేచ్ఛగా పేర్కొంటూ మీడియా తన అస్తిత్వాన్ని కొనసాగిస్తున్నది.  సమాజంలో అది నిర్వహించే కీలక భూమికను దష్టిలో ఉంచుకుని ప్రభుత్వాలూ దీన్ని పట్టించుకోవటం లేదు. స్వయం నిర్దేషిత స్వేచ్ఛను కూడా మీడియా దుర్వినియోగం చేయటం వల్ల ఎవరికీ మేలు జరగకపోగా, ప్రజల్లోకి తప్పుడు సంకేతాలు వెళు్తన్నాయి. 
తెలుగు మీడియా పెడ పోకడలకు ఇవి కొన్ని ఉదాహరణలు..
'  నాలుగున్నర సంవత్సరాల క్రితం మన రాష్ట్రంలోనే కరీంనగర్‌ జిల్లాలో ఒక ఘటన జరిగింది. ఒక వ్యక్తి ఓ భవనం పైకి ఎక్కి ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. అతను ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి ముందే చానళు్ల అక్కడికి చేరుకున్నాయి. అతను భవంతి పైనుంచి డిమాండ్లు చేస్తున్నప్పటి నుంచి అతను పై నుంచి దూకి చనిపోయేంత వరకు కూడా ప్రతి క్షణం రికార్డు చేశాయి. ఆ తరువాత ఆ రోజంతా ఆ సన్నివేశాన్ని జూమ్‌ ఇన్‌లు, జూమ్‌ అవుట్‌లు, స్లో మోషన్‌.. ఇలా రక రకాలుగా ప్రసారం చేశారు. ఒళు్ల గగుర్పొడిచే, సున్నిత మనస్సులను తీవ్రంగా గాయపరిచే ఇలాంటి ఘటనలను ప్రసారం చేయటం వల్ల సమాజంలో ఎలాంటి మార్పును మీడియా కోరుకుందో అర్థం కాదు.. దీని తరువాత ఇలాంటి ఘటనలు మరో రెండు జరిగాయి. అంతే కాదు... సెల్‌ఫోన్‌ టవర్‌లపైకి ఎక్కి ఆత్మహత్య చేసుకుంటామంటూ `ెదిరించిన ఘటనలూ ఆ తరువాత రొటీన్‌గా మారిపోయాయి. 
* '  ఖమ్మం జిల్లా కొత్తగూడెంలో ఒక అమ్మాయిని గ్యాంగ్‌ రేప్‌ చేసిన వ్యవహారంలో పోలీసులు నిశ్శబ్దంగా తమ పని తాము చేసుకుపోకుండా ఆ వ్యవహారానికి సంబం`దించిన అశ్లీల సిడిలను లోపాయికారిగా మీడియాకు విడుదల చేయటం అనైతికం. పోలీసులు తాము విడుదల చేయలేదని చెప్తున్నా.. అక్కడి నుంచే లీకయిందన్న వార్తలు కొట్టిపారేయలేం. మీడియా అయినా సరిగ్గా వ్యవహరించిందా అంటే అదీ లేదు.. `ా`దితురాలి పేరు చెప్పకుండా  ముఖంపై మాస్‌‌క వేసినంత మాత్రాన గోప్యతను పాటించినట్లు ఎలా అవుతుంది? ఘటన జరిగిన స్థలాన్ని పేర్కొని, `ా`దితురాలి తల్లిదండ్రుల పేర్లు చెప్పటం ద్వారా అమ్మాయి అస్తిత్వాన్ని చెప్పకనే చెప్పారు. ఇలాంటి దశ్యాలను రోజంతా అటు తిప్పి, ఇటు తిప్పి చూపించటం వల్ల ఆ అమ్మాయి కుటుం`ానికి నష్టం చేసినట్లే కానీ, మేలు చేసిందేమీ లేదు... అదష్ట వశాత్తూ పోలీసులు నిందితులను ఎన్‌కౌంటర్‌ చేయకుండా, రోడ్డుపై నడిపించుకుంటూ తీసుకెళ్లి న్యాయమూర్తి ఎదుట ప్రవేశపెట్టారు. 
 నిన్నగాక మొన్న ఢిల్లీలో జరిగిన గ్యాంగ్ రేప్ వ్యవహారంలోనూ ప్రాంతీయ మీడియా అత్యుత్సాహం హద్దులు దాటిపోయింది. బాధితురాలి చిత్రాన్ని గ్రాఫిక్లో తయారు చేసి, ముఖానికి ముసుగు వేసి ఓ అరగంట పాటు తెగ హడావిడి చేశారు. విక్టిమ్ విషయంలో మొరాలిటీని పాటించాలన్న కనీస ఇంగితం కూడా ఆ చానల్ కు లేకుండా పోయింది.

ఇలాంటి పెడధోరణులకు ముగింపు పలకటానికి ముందుకు వస్తోంది 10టీవీ
దొంగ వ్యాఖ్యానాలను తిప్పి కొట్టడానికి జనం నాడై జీవం పోసుకుంటోంది 10 టీవీ
వార్తలకు వ్యాపారం కట్టిన సంకెళ్లను తెంచుకుని ప్రత్యామ్నాయంగా ఆవిష్కారమవుతోంది 10టీవీ

మనం చేసే ప్రతి పనినీ ప్రజలు గమనిస్తారు.. ఏ తెరపై ఏ తోలుబొమ్మలాట ఆడుతోందో తెలుసుకోలేనంత అమాయకులు కారు. ఏది సత్యమో.. అసత్యమో అర్థం చేసుకోలేనంత మూర్ఖులు కారు. అందుకే.. ఇప్పుడు వాళ్లే.. తమదైన చానల్ ను ఏర్పాటు చేసుకుంటున్నారు. వార్తలకు కొత్త ప్రాణం పోసుకుంటూ.. పదునెక్కేలా తామే వార్తల వెలుగు మొలకలవుతున్నారు. ఆకాశమంత విశాల వేదికపై ప్రజాస్వామికమైన ప్రతి ఆకాంక్షను అభివ్యక్తం చేయటానికి వారికి టెన్ టీవీ ఆసరా అవుతోంది. నిత్యం బతుకు సమరం సాగిస్తున్న జన శ్రేణులన్నిటినీ స్పర్శిస్తూ వారి బతుకు తెరను ఆవిష్కరించేందుకు సన్నద్ధమై ముందుకు వస్తోంది 10 టీవి.

3, డిసెంబర్ 2012, సోమవారం

పోతన పంచశతి ఉత్సవాల్లో పివి.. సుప్రసన్న

ముప్ఫై ఏళ్ల క్రితం. 1982 మార్చిలో వరంగల్లులో జరిగిన పోతన పంచశతి ఉత్పవాల్లో పివి నరసింహారావు, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, కోవెల సుప్రసన్నాచార్య

2, మే 2012, బుధవారం

పాత సామాన్ల సంఘం ఎన్నికల మేనిఫెస్టో

అఖిల భారత పాత సామాన్లు కొనే సంఘం అత్యవసర సమావేశం హైదరాబాద్‌లో జరిగింది. ఇందులో వచ్చే ఉప ఎన్నికల గురించి తీవ్రంగా చర్చించారు. ఈసారి ఎన్నికల్లో కచ్చితంగా పోటీ చేయాల్సిందేనని ఇందులో ఎకగ్రీవంగా తీర్మానించారు. అసలు ఏ రాజకీయ పార్టీకి, నాయకులకు ఈ ఎన్నికలలో పోటీ చేసే అర్హత లేదని ఇందులో స్పష్టం చేశారు. ఇప్పుడున్న రాజకీయ నాయకులంతా ఎన్నికల సమయంలో తప్ప మళ్లీ కనపడరని పాత సామాన్లు కొనే సంఘం నేతలు ఆరోపించారు. ఎన్నికలతో నిమిత్తం లేకుండా ప్రతి రోజూ ఇంటింటికీ తిరిగేది తామొక్కరమేనన్నారు. పాత సామాన్లను ఎలా వదిలించుకోవాలో తెలియక నానా పాట్లు పడే ఇళ్ల యజమానుల సమస్యను తాము మాత్రమే పరిష్కరిస్తున్నామని స్పష్టం చేశారు. అలాగే కాలనీలలో రోజూ తిరుగుతూ సెక్యూరిటీ గార్డులు లేని కొరతను కూడా తామే తీరుస్తున్నామని అన్నారు. కష్టకాలంలో పాతసామాన్లకు బదులుగా ఉల్లిపాయలు, మామిడికాయలు, బఠానీలు, పల్లీలు ఇస్తూ ప్రజల ఆకలి తీరుస్తున్నామని అన్నారు.  ఇలా రోజూ ప్రజలతో సన్నిహిత సంబంధాలున్న తమకు మాత్రమే ఉప ఎన్నికల్లో పోటీ చేసే అర్హత ఉందని పాత సామాన్ల సంఘం నేతలు స్పష్టం చేశారు. ప్రజల కష్టాలను దగ్గరి నుంచి చూసేది తాము మాత్రమేనన్నారు. ప్రజలకు ఎల్లవేళ్లలా అందుబాటులో ఉండేది కూడా తామేనని చెప్పారు. రాజకీయ నాయకులు అయిదేళ్లకోసారి హామీలు ఇవ్వడమే తప్ప వాటిని అమలు చేసిన పాపాన పోలేదని విమర్శించారు. ఈ ఉప ఎన్నికలకు సంబంధించి పాత సామాన్ల సంఘం ఎన్నికల మేనిఫెస్టోను కూడా విడుదల చేసింది.
ఇందులో ప్రధానాంశాలు..
1. రోజుకు రెండుసార్లు పాత సామానర్లు కొనడం.
    దీని వల్ల ఇళ్లలో చెత్త తగ్గుతుంది.
2. రాత్రిపూట కూడా కొనే సదుపాయం కల్పించడం
     దీనివల్ల అదనపు గస్తీ ఏర్పాటవుతుంది.
3. పాత సామాన్లకు బదులుగా ఉల్లిపాయలతో పాటు, టీ, టిఫిన్‌,, మీల్స్‌ ఇచ్చే ఏర్పాటు
4. పాత సామాన్ల కొనుగోలుదారులు ఇంకా ఎక్కువగా తిరగడానికి వీలుగా సిమెంటు రోడ్లు వేయించటం
5. ప్రతి కాలనీలో ఒక పాత సామాన్ల దుకాణం ఏర్పాటు చేయటం. ఇది 24 గంటలూ తెరిచి ఉంటుంది.
6. పాత సామాన్లు ఎప్పుడు అమ్మాలన్నా ఫోన్‌ చేసి పిలిపించుకునే అవకాశం కల్పించటం. ఇందుకోసం టోల్‌ఫ్రీ నెంబరు ఏర్పాటు చేయటం...

Report by sri venkat reddy, journalist

27, ఏప్రిల్ 2012, శుక్రవారం

కప్పలు కొట్టుకుంటున్నాయి


తక్కెడలో కప్పలు కొట్టుకుంటున్నాయి
ఒకదానిపై ఇంకొకటి కుట్ర చే సుకుంటున్నాయి.
అన్ని కప్పలూ ఒక్కసారే తక్కెడలోకి చేరినవే..
ఒక కప్ప మాట మరో కప్పకు సరిపడదు..
సెంటర్‌ ఆఫ్‌ అట్రాక్షన్‌లో ఉండేందుకే
అన్ని కప్పల ప్రయత్నం..
అన్నింటిపై ఆధిపత్యం కోసమే తాపత్రయం..
ఈ కొట్లాటల్లో  ఈ కప్పల తక్కెడ చిల్లుపడిపోయింది
తక్కెడ ముక్కలు ముక్కలవుతోంది..
అది ముక్కలైతే.. ఏ కప్పకూ నిలువ నీడ ఉండదు..
ఇప్పుడు తక్కెడను కాపాడటం ఎలా?
ఇంతకీ ఆ తక్కెడ ఏమిటో తెలుసా?
మన రాష్ట్ర కాంగ్రెస్‌....
ఈ కప్పలన్నీ రాష్ట్ర కాంగ్రెస్‌ నేతలు
ఒకరిపై ఒకరు ఫిర్యాదులు చేసుకోవటం
నివేదికలిచ్చుకోవటం..
ఏసిబి విచారణలు జరిపించుకోవటం..
వెరసి కాంగ్రెస్‌ పరిస్థితి రాష్ట్రంలో గందరగోళానికి దారి తీసింది..
రాష్ట్రంలో ఏం జరుగుతోందో అధిష్ఠానానికి అంతుపట్టటం లేదు
ఒకరి తరువాత మరొక దూత వస్తున్నారు..
మంతనాలు జరుపుతున్నారు...
రిపోర్టుల మీద రిపోర్టులు సమర్పించుకుంటున్నారు..
కనీ వినీ ఎరుగని సంక్షోభం..
పార్టీ అస్తిత్వానికే ప్రమాదకరమైన పరిస్థితిలో కాంగ్రెస్‌
కర్ర విరగొద్దు.. పాము చావొద్దు...
పార్టీ నిలబడాలి.. ఏం చేయాలి?
ఎలా కాపాడుకోవాలి..?
నేతల మధ్య సమన్వయం సాధ్యమేనా?
జగన్‌ను, తెలంగాణాను సమన్వయం చేయటం కుదిరేపనేనా?
కాంగ్రెస్‌ రెంటికి చెడ్డ రేవడి అవుతుందా?
రెంటినీ బ్యాలెన్స్‌ చేస్తుందా?

ఒక శిశువు వయసు ఎంత?

ఒక పువ్వు వయస్సు కనీసం ఆరు గంటలు.. ఒక ఆకు వయస్సు రెండు మూడు రోజులు.. ఒక కాయ వయస్సు అది పండేంత వరకే.. ఆ పండు వయసు.. రాలి పడిపోయేంత వరకు..... మరి ఓ శిశువు వయసు ఎంత? అదేంటని ఆశ్చర్యపోవద్దు.. మన రాష్ట్రంలో ఇప్పుడు అన్ని చోట్లా వినిపిస్తున్న ప్రశ్న ఇది.. ఒక శిశువు వయసు ఎంత? రోజులా? వారాలా? నెలలా? అవును మన రాష్ట్రంలో  పుట్టిన శిశువుల్లో చాలా వరకు వ్యక్తులుగా ఎదగటం లేదు.. పరిపూర్ణంగా జీవితాన్ని పొందటం లేదు.. పొత్తిళ్లలోనే జీవితాలు అంతమవుతున్నాయి.. పుట్టినందుకు సంతోషించేంతలోగానే మట్టితో మమేకమైపోతున్నారు.. తామెందుకు పుట్టారో.. ఎందుకు చనిపోతున్నారో కూడా తెలియని జీవితాలు.. ఏటా ౮౦వేలు కాలగర్భంలో కలిసిపోతున్నాయి..    .
ఎందుకు ఇలా అమ్మతనం చిన్నబోతోంది.. నవ మాసాలు మోసి.. ప్రేమగా కన్న కడుపు క్షోభిస్తోంది. తల్లి కడుపులో పెరుగుతున్నప్పుడు బయటి నుంచి అప్పుడప్పుడూ వినిపించే ధ్వనులు వినే శిశువు ఎన్నో కలలు కంటుంది.. ఆ కలలన్నీ సాకారం చేసుకునేందుకు ఎప్పుడెప్పుడు తల్లి గర్భం నుంచి బయటపడదామా అని ఆలోచిస్తుందిట.. కానీ, తొమ్మిది నెలల తరువాత.. భూమి స్పర్శ తొలిసారి తగిలినంతనే ఒక్కసారిగా వాతావరణం మారిపోతోంది.. ఆ శిశువు కన్న కలలు ఊహకు కూడా తెలియకుండానే ఆవిరైపోతున్నాయి.
メメメ

వింటే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది.. అస్సలు నమ్మబుద్ది కాదు.. కానీ, ఇది నిప్పులాంటి నిజం.. కాకపోతే ఇంతకాలం దీనిపై నివురు కప్పేశారు.. మనకు తెలిసినంత వరకు కార్పొరేట్‌ హాస్పిటల్స్‌లో  వేలకు వేలు పోసి పురుడు పోసుకుంటున్న పిల్లలే పిల్లలు.. కానీ, కాణీ ఖర్చు లేకుండా ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లో .. పుడుతున్న శిశువుల గురించి మనకు పెద్దగా అవగాహన లేదు. ఉండదు కూడా.. ఎప్పుడో టీవీల్లో వార్తలు వచ్చినప్పుడో.. ఏదైనా గొడవ జరిగినప్పుడు మాత్రమే కాసేపు ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్ని తిట్టుకుని ఆ మరుక్షణం మరచిపోతాం.. కానీ చాలా మందికి తెలియంది.. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లో అవుతున్న డెలివరీలు ప్రెユవేటు ఆసుపత్రుల కంటే రెట్టింపు ఎక్కువన్న సంగతి..

రాష్ట్రంలో ఏడాదికి 13లక్షల మంది జన్మిస్తున్నారు.. వారిలో 60 శాతం మంది ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లోనే పుడుతున్నారు.. అదీ పేదల ఇళ్లల్లో.. పౌష్టికాహారం అంటే ఏమిటో కూడా తెలియని కుటుంబాల్లోనే ఈ పరిస్థితి నెలకొని ఉంది.
మీకు తెలుసా? ఇలా ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లో పుడుతున్న వారిలో ప్రతి వెయ్యి మందిలో 49 మంది తొలి పుట్టిన రోజు జరుపుకోకుండానే చనిపోతున్నారు.. అంటే దాదాపు ౮౦ వేల మంది శిశువుల వయస్సు సరిగ్గా ఏడాది కూడా దాటటం లేదన్నమాట. 

ఎందుకిలా జరుగుతోంది..?
పేదరికం..
చదువులేమితనం..
పేదరికంలో పుట్టడమే వాళ్లు చేసుకున్న పాపం.. గర్భం తాల్చిన యువతులకు బెడ్‌రెస్ట్‌లు తీసుకోవటం తెలియదు.. రెగ్యులర్‌గా బీపీలు.. షుగర్‌లు.. చెకప్పులు చేసుకోవటం.. రోజూ మల్టీ విటమిన్లు తీసుకోవటం అంతకంటే తెలియదు. తొమ్మిది మాసాలు వచ్చే వరకూ శ్రమించటమే వారికి తెలిసింది.. ప్రత్యేక ఆహార నియమాలు పాటించరు. నొప్పులు వచ్చిన తరువాత కానీ, ఆసుపత్రి ముఖం చూడరు. అప్పటి వరకూ పెరటి వైద్యం తప్ప ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకోవటంపై ఎలాంటి అవగాహన లేదు. 
అందుకే వాళ్ల సంతానానికి బతికే అవకాశాలు లేకుండా పోతున్నాయి. పుట్టిన నెలల్లోనే  వేలమంది శిశువులు తల్లిదండ్రులకు గర్భశోకం మిగిల్చి వెళ్తున్నారు.

メメメ

రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా పేద ప్రజల విషయంలో జరుగుతున్న పెను విషాదం మాత్రమే ఇది. కానీ ఈ పరిస్థితి మన రాష్ట్రానికే పరిమితం కాలేదు. దేశం మొత్తం మీద పేదరికంలో మగ్గుతున్న సమాజం తరచూ కడుపుకోతకు గురవుతోంది. దీన్ని నియంత్రించటానికి కేంద్ర ప్రభుత్వం ఓ సూపర్‌ పరిష్కారాన్ని కనుక్కొంది.. కనుక్కొన్నదే తడవుగా సొమ్ములూ ధారాళంగా రాష్ట్రాలకు పంచేసింది. కానీ, వాటిని ఖర్చు చేసే నాధుడే లేకుండా పోయాడు.. పేదవారికి మేలు చేసే దిక్కే లేకుండా పోయింది. ఇందుకు చాలా చాలా కారణాలు ఉన్నాయి. మన సొసైటీలోనే ఉన్న పెద్ద లోపాలివి..ఈ కారణాలేంటో ఒకసారి చూడండి..
   
చిన్న వయసులో  పెళ్లి కావటం
కనీస జ్ఞానం రాకుండానే తల్లి కావటం
సరైన ఆహారం తీసుకోకపోవటం
సరైన వైద్య సదుపాయాలు లేకపోవటం
వైద్య సదుపాయాల గురించి తెలియకపోవటం
ఇద్దరు పిల్లల మధ్య వ్యత్యాసం లేకపోవటం
నిపుణుల పర్యవేక్షణ లేని కాన్పులు కావటం
తల్లి పాలు ఇవ్వటంలో విపరీతమైన జాప్యం చేయటం
శిశువుల హెల్త్‌కేర్‌ విషయంలో తీరని అశ్రద్ధ చేయటం

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే సవాలక్ష కారణాలు చెప్పుకుంటూ పోవచ్చు. పేద సమాజంలో ఆరున్నర దశాబ్దాల స్వాతంత్య్రం తరువాత కూడా చైతన్యం లేని తనాన్ని ఈ శిశుమరణాలు చెప్పకనే చెప్తున్నాయి.
メメメ
వీటన్నింటినీ నియంత్రించేందుకే కేంద్రం ఓ బృహత్తరమైన పథకాన్ని ఆడంబరంగా ప్రారంభించింది.. గుర్తించిన ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల్లో  భారీగా మౌలిక సదుపాయాల కల్పన, సిబ్బంది, నిపుణుల నియామకం చేసి, మందులను, ఉపకరణాలను అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చి గర్భిణీస్త్రీలకు, శిశువులను కాపాడేందుకు డిసైడ్‌ అయింది. ఇందుకోసం ఎన్‌ఆర్‌హెచ్‌ఎం అంటే జాతీయ గ్రామీణ ఆరోగ్య పథకం అన్న పేరుతో వేల కోట్ల రూపాయలను విడుదల చేసేసింది. మన రాష్ట్రానికీ ఓ 1556కోట్ల రూపాయలు కేటాయించింది. ఇందులో 80 శాతం కేంద్రం భరించేట్లు.. 20శాతం రాష్ట్రం భరించేట్లు ఫిక్స్‌ చేసింది. శిశుమరణాల రేటును తగ్గించేందుకు సిబ్బందికి శిక్షణ కూడా ఇవ్వాలని నిర్ణయించారు.
అంతా బాగున్నా మహిళల నోట్లో శని ఉన్నట్లు అయిపోయింది.. కేంద్రం కేటాయించిన  నిధుల్లో ఒక్క రూపాయి కూడా ఖర్చు చేయలేదు. స్కీములు ప్రకటించటం వరకు కాగితాలపై బాగానే ఉంటుంది. కానీ, వాటిని అమలు చేయటం దగ్గరే అసలు కథంతా ముడిపడి ఉంటుంది. కార్పోరేట్‌ ఆసుపత్రులకు ఆరోగ్యశ్రీ నిధులను మంజూరు చేయటంలో తెగ తాపత్రయ పడే అధికారులు.. పేదలకు ఉపయోగపడాల్సిన నిధులను సకాలంలో ఖర్చు చేయకపోవటంలో ఆశ్చర్యపోనక్కర్లేదు.. ఇది మొదట్నుంచీ ప్రతి పేదవాడికీ అనుభవమవుతున్నదే. ఇక శిశుమరణాలను నియంత్రించటం ఎన్ని వేల కోట్లు ఖర్చు చేసినా జరిగే పనేనా?